Ook op hoge leeftijd probeerde ze haar talenkennis op pijl te houden (want van pensioenzekerheid was ze niet zo zeker) dat gebeurde op het toilet waar ze altijd als oefening moppen in vreemde talen las. Die dag was haar Italiaans boek aan de beurt en ze viel op volgende mop: “In aanwezigheid van de hele familie las de notaris het testament van de overledene:

… en aan mijn schoonbroer die steeds beweert dat gezondheid ver boven geld staat, laat ik al mijn turngerief.”

Dit ontlokte haar een heerlijke lange schaterlach terwijl ze dacht, dat iemand zo nog op ideeën zou kunnen komen. Ze kuchte wat… het woord corona flitste door haar hersenen.

Met hoge koorts lag ze twee uur later in diepe coma. Ze kwam er nooit meer uit en had zo een droom van een dood, met een glimlach op de mond. Op het nachtkastje lag het ingevuld formulier voor euthanasie.

 

Geschreven door een lid van het schrijfatelier, maart 2020.