Joepie, we hebben veel, heel veel nieuwe boeken voor jong en iets minder jong, klein en groot, ontvangen. We postten er elke dag één op onze Facebook - pagina of hier gebundeld.  

Dag 1: De kolibrie van Sandro Veronesi

de kolibrie Al sinds zijn jeugd wordt Marco Carrera,   die als kind een groeistoornis had, de   kolibrie genoemd, naar een van de   kleinste vogels ter wereld. Maar in   zekere zin is Marco ook echt een   kolibrie: hij lijdt een dramatisch bestaan,   vol vreugdes, liefdes en de nodige pijn,   maar hij blijft in evenwicht. Zijn   hectische bewegingen stellen hem in   staat de existentiële acrobatiek van het   leven te doorstaan, net als de kolibrie,   die twaalf tot tachtig vleugelslagen per   seconde maakt, maar schijnbaar   bewegingloos in de lucht blijft hangen.

 

 

Een persoonlijke bespreking door Lucas Vanclooster: De Kolibrie, de lijster en de salangaan. Over 'De kolibrie' van Sandro Veronesi. 

 

Dag 2: Typisch Belgisch. Gedeelde gewoontes in een verdeeld land, van Lukas Vanacker en Rik Van Puymbroeck

Joris Hessels' mening kan je hier beluisteren. 

typisch belgisch

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 3: Gozert van Pieter Koolwijk (jeugd, 9+) 

gozert

 

 

   

 

 

 

   Ties heeft een probleem. Tenminste… dat vinden de meeste    mensen. Ties vindt dat niet: hij heeft een vriend. Gozert. De tofste, leukste, stoerste, coolste vriend die je je kunt voorstellen. Alleen is Ties de enige die Gozert ziet en hoort. En de plannen van Gozert zijn zo fantastisch dat Ties erdoor in moeilijkheden komt… Ties' ouders willen dat Gozert verdwijnt en nemen een ingrijpende beslissing. Maar Ties wil helemaal niet van Gozert af. Wat moet hij doen?

 

Dag 4: Alleen de bergen zijn mijn vrienden van Behrouz Boochani

In 2013 trachtte de Koerdische dichter en journalist Behrouz Boochani te vluchten naar Australië. In plaats van daar onderdak te vinden, werd hij op zee opgepakt en naar het eiland Manus gevlogen, waar hij illegaal gevangen werd gezet in wat wel de 'Australische goelag' en het 'Australische Guantanamo' is genoemd. Daar verbleef hij tot september 2019.

Boochani schreef 'Alleen de bergen zijn mijn vrienden' tijdens zijn gevangenschap in het geheim op een telefoon die hij voor de bewakers verborgen moest houden. Hij smokkelde zijn verhaal via tekstberichten van het eiland.

Dit boek is een getuigenis. Een even snoeihard als poëtisch ooggetuigenverslag. Een aanklacht. Een aangrijpend relaas van jarenlange opsluiting en ballingschap.

alleen de bergen zijn